Styl skandynawski – salon pełen światła i przytulności

Ciemny salon w bloku z małymi oknami albo w domu z ciężkimi meblami po poprzednich właścicielach to częsty problem. Jasny, miękki w odbiorze pokój dzienny w skandynawskim duchu można urządzić na kilka sposobów: farbą i dodatkami w jeden weekend albo z ekipą, nową podłogą i zabudową. Poniżej osiem kierunków, od białej klasyki po grafitową wersję z charakterem, zbudowanych z rzeczy dostępnych w marketach budowlanych i sieciówkach meblowych. Każdy opis mówi, z czego się składa, ile pracy wymaga i dla kogo jest.

Styl skandynawski w salonie pełnym światła i przytulności: osiem kierunków aranżacji

Wszystkie poniższe kierunki łączą cztery rzeczy: jasna baza na ścianach, drewno w jasnym odcieniu, tkaniny z naturalnych włókien i meble o prostej formie, bez zdobień. Drewno nie jest przymusem, bo laminowane meble też są dobrym wyborem. Kierunki różnią się tym, ile koloru i kontrastu dopuszczają.

Do jednego salonu wystarczą trzy do czterech kolorów dominujących i jeden akcent. Przy pięciu i więcej wnętrze robi się chaotyczne, nawet jeśli każdy kolor z osobna jest stonowany.

Klasyczny salon skandynawski z białą bazą, jasnym drewnem i szarą sofą

Rozpoznaje się go po spokojnej trójce: biel, jasne drewno i szarość. Ściany można pomalować na złamaną biel, bardzo jasną szarość albo pudrowy beż. Takie odcienie odbijają światło i nie dają chłodu czystej bieli. Sofa w szarej tkaninie o wyraźnej fakturze (gruby len, plecionka, bouclé) trzyma całość. Do niej dobrze pasuje stolik i komoda z jasnego dębu, jesionu lub sosny, także w wersji fornirowanej albo laminowanej.

Dywan w głębokim antracycie albo z geometrycznym wzorem przełamuje jasność, a czarne drobiazgi (rama obrazu, uchwyt, nóżki lampy) dodają konturu. Całość kupuje się od ręki, bez ekipy, więc to dobry kierunek dla kogoś, kto nie chce ryzykować. Gorzej działa w salonie od północy: chłodna biel wygląda tam jak szarość, więc lepiej sięgnąć po biel z ciepłą domieszką.

Weekendowy salon skandynawski: ściany w złamanej bieli, lniane zasłony i gotowe meble

Kiedy w budżecie jest kilka tysięcy złotych, a remont ma się ograniczyć do malowania, najwięcej zmienia farba. Robocizna za dwukrotne malowanie ścian na biało to zwykle od 20 do 30 zł za m². Przy 50 do 65 m² ścian daje to rząd 1000 do 2000 zł, które zostają w kieszeni, jeśli wałek weźmie się samemu.

Efekt to matowe, jasne ściany, lniane lub bawełniane zasłony powieszone możliwie wysoko oraz lampa podłogowa z abażurem w matowej czerni. Do tego plakaty w prostych ramach, plecionkowy kosz i kilka zielonych roślin. Jedna większa inwestycja, czyli sofa w neutralnym kolorze, a reszta z sieciówek: stolik i regał z płyty laminowanej w dekorze jasnego drewna. Poduszki i pledy pozwalają potem zmieniać nastrój bez dokupowania mebli.

Hygge w salonie z wełnianymi pledami, pufami i ciepłym światłem lamp

Tu najwięcej robią tkaniny. Gruby wełniany pled, narzuta z lnu, poduszki z dzianiny, owcza skóra na fotelu i pufy do podkładania nóg tworzą miękkość, której nie da żadna farba. Pod stolik dobrze pasuje dywan o dłuższym włosiu w kremie, beżu lub jasnej szarości, a jako akcent musztardowa albo rdzawa poduszka.

Drugi filar to światło. Zamiast jednego żyrandola lepiej ustawić kilka źródeł na różnych wysokościach: lampę podłogową, kinkiet, lampki na komodzie. Żarówki warto wybierać w ciepłej barwie, około 2700 K. Na stoliku sprawdzą się latarenki i świece. Cały kierunek wchodzi do istniejącego salonu bez malowania. Dywan z długim włosiem zbiera jednak okruchy i sierść, więc przy małych dzieciach lub psie lepszy będzie niski, gęsty splot.

Szałwiowa zieleń na jednej ścianie i jasne drewno wokół

Zieleń to najłatwiejszy sposób, żeby jasny salon nabrał koloru bez ciężkości. Pasują odcienie z natury, jak szałwiowa i oliwkowa zieleń, które nawiązują do leśnych krajobrazów Skandynawii. Najlepiej pomalować jedną ścianę, na przykład za sofą, a pozostałe zostawić w złamanej bieli. To robota na weekend i bez ekipy.

Do zieleni pasuje sofa w beżu, lnie lub jasnej szarości, stolik i półki z jasnego drewna, ceramiczne donice w kremie oraz rośliny o liściach w podobnym tonie. Próbnik koloru warto obejrzeć rano i wieczorem, bo zieleń mocno zmienia się z oświetleniem. Salon z jednym małym oknem lepiej zostawić przy szałwii: oliwka wyraźnie go przyciemni.

Grafit, granat i czarne metalowe detale w salonie skandynawskim z charakterem

Salon od północy albo z małym oknem trudno rozjaśnić do końca, więc można zagrać kontrastem. Ściana w grafitowej szarości lub granacie, biały sufit i biała stolarka dają wyraźny rysunek wnętrza. Jasna podłoga w odcieniu dębu zostaje, żeby odbijać światło. Styl dobrze znosi akcenty w granacie, czerni, a nawet w musztardowym.

Sofa może być w szarości lub granacie, a poduszki w musztardzie. Czarne ramy obrazów, kinkiety i metalowe nóżki stolika dopełniają całość. Ciemne ściany pochłaniają światło, dlatego potrzebują kilku lamp rozmieszczonych po pokoju. Ekipa malarska wycenia kolor zwykle drożej niż biel, bo kolorowe ściany kosztują więcej w robociźnie, a ciemne odcienie często wymagają trzech warstw. Samodzielne malowanie jest możliwe, ale wymaga cierpliwości i dobrego wałka.

Japandi z beżami, lamelami z jasnego drewna i rattanem

Płyty lamelowe z okleiną w kolorze jasnego dębu to najłatwiejszy sposób na ciepłą ścianę za sofą lub telewizorem. Docina się je piłą i klei do ściany, więc da się to zrobić samemu. W wyższym budżecie można szukać lameli z litego drewna, ale płyty z okleiną dają ten sam wygląd taniej. Japandi to jeden z podstylów skandynawskiego, więc paleta jest podobna, tylko cieplejsza i spokojniejsza.

Ściany pasują w ecru lub piaskowym beżu, sofa w ciepłej szarości, a akcent w kolorze węgla drzewnego. Meble powinny być niskie, na nóżkach i bez ozdób. Dodają im faktury: rattan, juta, wiklina, ceramika z matową glazurą. Dekoracji ma być mało, na przykład jedna gałązka w wazonie. Szczeliny między lamelami zbierają kurz i trzeba je regularnie odkurzać, więc lamele lepiej ograniczyć do jednej ściany.

Biała cegła, czarny metal i drewno w skandynawskim salonie z nutą loftu

Gładkie ściany bez charakteru ożywi cegła. Loftowy klimat podkreśla fragment muru pomalowany na biało oraz stalowe elementy wykończenia. Jeśli w domu nie ma prawdziwej cegły, można użyć cienkich płytek imitujących cegłę. Kleją się podobnie jak zwykłe płytki, a przy jednej ścianie da się to zrobić samemu.

Do tej ściany pasuje czarny metalowy regał z drewnianymi półkami, stół z drewnianym blatem i czarnymi nogami oraz szara sofa. Na podłogę dobrze nadaje się jasne drewno, ale też jasnoszary gres lub winyl w dekorze betonu. W małym pokoju cegła z widoczną fugą szybko dominuje, więc ogranicza się ją do jednej ściany.

Mały salon z jadalnią, modułową sofą i zabudową do sufitu w kolorze ściany

W bloku salon często musi pomieścić wypoczynek, stół i przechowywanie na niewielkim metrażu. Pomagają modułowe sofy i rozkładane stoły. Do tego lekkie krzesła z drewnianymi nogami oraz długie lustro w cienkiej ramie, oparte o ścianę, które optycznie powiększa pokój.

Przechowywanie najlepiej schować w zabudowie z płyty meblowej sięgającej sufitu, w kolorze ściany (biel, jasny beż albo jasna szarość). Gotowe moduły z sieciówek można dopasować, a pustą szczelinę przy suficie zamknąć listwą maskującą. Fronty bez widocznych uchwytów lub z prostymi, cienkimi uchwytami sprawiają, że zabudowa znika w ścianie. Meble na wymiar u stolarza dadzą dokładniejsze dopasowanie, ale nie są konieczne, żeby osiągnąć ten efekt.

Podłoga do jasnego salonu: laminat, winyl i deska warstwowa

Podłoga w skandynawskim salonie jest zwykle jasna, w odcieniu dębu lub jesionu, o matowej powierzchni. Do wyboru są trzy realne opcje:

  • Laminat: materiał kosztuje od 30 do 100 zł/m², a robocizna najczęściej 35 do 55 zł/m². W salonie warto szukać klasy ścieralności co najmniej AC4. Laminat źle znosi wodę, więc przy drzwiach balkonowych trzeba go chronić.
  • Winyl: panele kosztują od 60 do 220 zł/m², a układanie na klik od 40 do 70 zł/m². Jest odporniejszy na wilgoć, ale wymaga równego podłoża.
  • Deska warstwowa: od 120 do 300 zł/m² za materiał. To najdroższa z trzech opcji, wygląda najbardziej naturalnie, a montaż bywa droższy niż przy panelach.

Przy wyborze dekoru lepiej unikać żółtawych i czerwonawych odcieni, bo kłócą się z biało-szarą bazą. Wąskie deski w odcieniu jasnego dębu i matowa powierzchnia pasują do wszystkich kierunków opisanych wyżej.

Odległości, od których zależy przytulny salon w stylu skandynawskim

Skandynawska prostota działa tylko wtedy, gdy meble mają oddech. Stolik kawowy najlepiej ustawić od 40 do 50 cm od sofy, a główne przejścia przez salon zostawić szerokie na od 80 do 100 cm.

Długość stolika to około połowy do dwóch trzecich długości sofy, a blat powinien być na wysokości siedziska albo kilka centymetrów niżej.

Sofa odsunięta od ściany o 5 do 10 cm sprawia, że salon wygląda lżej.